Dbaj o bociany - blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa » Obrazy

Warsztaty przyrodnicze – Dzika Przyroda na wyciągniecie ręki!

iKris — Mon, 18 Dec 2023 20:08:36 +0000

Oj działo się, działo. Czy w grudniu można obcować z przyrodą? Czy można zobaczyć mopki? Czy wiemy już gdzie susły zimują? Jaką budkę do lasu, jaką do parku a jaką do szkoły? Do budy? Czy można poszukiwać bekasika, którego trudno dostrzec? Ile osób potrzeba by otoczyć dąb o obwodzie 7 metrów? Komu potrzebne są pneumatofory cypryśnika błotnego? Czy można ukraść murawę i uratować ostatnie nasiona pszeńców różowych? Czy można z Selmą na Antarktydę? Czy Aneta Chmielińska zna metodykę nauczania z kałuży? Czy Kasia Stoparczyk może pojawić się nagle w kuchni Centrum Przyrodniczego w Trzcinicy?

i… oczywiście czy panie ze szkół, z różnych rejonów Polski, dotarły do Doliny Łachy?

Na te pytania z pewnością znają odpowiedź uczestnicy Warsztatów Przyrodniczych – Dzika Przyroda na wyciągnięcie ręki!, w Centrum Przyrodniczym im. Przemysława Czajkowskiego w Trzcinicy Wołowskiej Fundacji Przyrodniczej pro Natura.

A już w najbliższych dniach trochę niespodzianek, o których dam wcześniej znać i jeśli znajdziecie czas spotkamy się na zoomie.

Do zooo zatem!

Fotografie wykonał Piotr Dziełakowski ze Wschowy – To i człowiek i żuraw jednocześnie. Na fotach takie z kamerą wśród zwierząt! Wśród dzikich zwierząt!

A wszystko to w ramach projektu „Dzika Przyroda – Na wyciągnięcie ręki”, który realizowany jest z Partnerem Projektu ENERGA SA oraz w ramach PLANETA ENERGI. Od blisko 20 lat nie patrząc na zawieruchy, pokazujemy jak chronić przyrodę. Tysiące dzieci wiedzą już, że potrzebne są wyspy na Wiśle, że woda to życie, że trzeba chronić to co na plaży, jeziorze i w rzece. Więcej zobaczycie na stronie programu Planeta Energi – no ja też tam jestem, taki zaanimowany Pan Krzyś. Zapraszam do korzystania z materiałów.

Artykuł Warsztaty przyrodnicze – Dzika Przyroda na wyciągniecie ręki! pochodzi z serwisu Dbaj o bociany - blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa.

Poróbmy coś dla porobnic

iKris — Sat, 09 Dec 2023 18:08:56 +0000

W naszym cyklu „Dzika Przyroda na wyciągniecie ręki” nie może zabraknąć tych, które często towarzyszą nam w starych budynkach, gdzie murowano cegły na zaprawie glinianej. Wiosną całe ściany rozbrzmiewają melodyjnym bzyczeniem porobnic. Dzikich pszczół, które obok człowieka znalazły zastępcze skarpy wąwozów i innych tworów, w których pierwotnie się gnieździły i nadal tam żyją, jeśli takie naturalne ściany istnieją. Taki stary mur, może im służyć latami. Oczywiście remonty, ocieplenia i tynki zmieniają rzeczywistość tych owadów a miejsc do drążenia komór pozostaje mniej. Jest kilka gatunków porobnic, ale u mnie jest od lat porobnica wiosenna. Nie jest jakaś rzadka, choć kto ją teraz wie. W naszym Centrum Przyrodniczym nie ma starych, odsłoniętych murów ale można im oczywiście pomóc i tak. Kilka niewypalonych cegieł z nadodrzańskiej cegielni, wiertło grubości cienkopisu i mały „ulik” gotowy. Wchodzą, wychodzą, zaklejają, są. W tym roku, wiosną dowiercę im więcej otworków i jest szansa na jeszcze więcej porobionych dziurek dla porobnic. Najpiękniej wyglądają, gdy parkują tyłem w otworze i siedzą tak w oczekiwaniu na wylot. Ten ceglany domek wisi u nas od 10 lat. I zawsze porobnice z niego korzystają. Zima to dobry czas by pomyśleć o pszczołach, niekoniecznie miodnych. Poróbcie porobnicom pokoje. Dobrej zabawy przy okazji. Dajcie znać gdy będzie porobione.

W ramach projektu „Dzika Przyroda – Na wyciągnięcie ręki”, który realizowany jest z Partnerem Projektu ENERGA SA.

Artykuł Poróbmy coś dla porobnic pochodzi z serwisu Dbaj o bociany - blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa.

Sznurek w ptasich gniazdach

iKris — Wed, 29 Nov 2023 20:24:04 +0000

O sznurku pisałem wiele razy, w ciągu ostatnich dziesięciu lat, ale nigdy nie jest tych informacji za dużo. Jesień to czas czyszczenia budek lęgowych i to co można w nich znaleźć czasem może zadziwić. Plastik staje się już faktem. Jeśli jednak jest to sznurek, żyłka, linka itp., sprawa poważnie się komplikuje. Takie żyłki czy sznurki oplątują się w gniazdach wokół nóg piskląt a nawet ptaków dorosłych. Oplątanie kończy się prawie zawsze śmiercią delikwenta, ale ta przychodzi po dłuższym czasie, z wycieńczeniem, głodem i cierpieniem. Często takie pisklęta karmione są do końca, ale nadziei na opuszczenie gniazda nie widać. Jeśli nawet uda nam się takiego ptaka wyplątać, kończyny często są uszkodzone, zdeformowane a nawet martwe. Nie wiem jak zaapelować do nas wszystkich, by sznurki, linki, żyłki itp. nie trafiały do środowiska. Nie wiem. To już nie są pojedyncze przypadki. Sznurki są w gniazdach wróbli, szpaków, sierpówek czy bocianów. Są nawet w gniazdach kań rudych. Druga sprawa to zbieranie tych śmieci, zawsze warto to robić. Zawsze.

Artykuł Sznurek w ptasich gniazdach pochodzi z serwisu Dbaj o bociany - blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa.

Odlecieć od zimy

iKris — Thu, 23 Nov 2023 07:11:31 +0000

Jeszcze było szaro, jeszcze noc przechodziła w dzień a pierwsza fala ciągnęła na południe. Potem klucz. Za kluczem kolejny, znów klucz. Z nieba klangor grany fanfarami tchawic i krtani. Za każdym razem nadjeżdżała odległa orkiestra, której dźwięki stawały się wyższe i wyższe, a gdy przelatywały nad głową i oddalały się w kierunki Francji ich odgłosy stawały się niższe. Doppler i Ballot byliby zachwyceni doświadczeniem nad Efektem Dopplera, bez potrzeby angażowania pociągu i orkiestry. Wszystko działo się jak w dziewiętnastowiecznym laboratorium pod gołym niebem. Choć warto zauważyć, że w ich czasach polowano na żurawie i tak spektakularnych przelotów to raczej nie oglądali. Gdy świat nabierał brzoskwiniowych pąsów, częstotliwość orkiestr znaczenie wzrosła, a każda kolejna widziała każdą poprzednią. Do godziny dziewiątej sunęły po niebie kolejne i kolejne stada ptaków, którym termometr wyznaczył datę odlotu. Żurawie, bo to im zaczęła się ich krótka podróż, nie trzeba wiele. Wystarczy kukurydza na ścierniskach i bezpieczne noclegowisko. Jednak gdy nogi obmarzają lodem to warto polecieć nieco na południowy zachód, na zachód, na południe. Węgry, Francja, Hiszpania, Izrael (tam może lepiej teraz nie) i czasem Afryka to ich kierunki. Migrują blisko, szybko i dostosowują się do aury. Nie muszę być na czas jak bociany, nie muszą lecieć z zegarkiem jak słowiki, jerzyki czy wilgi. One są jak kamienie w procy. Czekają na mróz i strzelają w jeden, w dwa dni na nowe żerowiska. Oczywiście nie wszystkie. Część z nich pozostanie w stadach, a niektóre z par nie opuszczą rewirów lęgowych. Bo i po co, skoro już w lutym można złożyć pierwsze jajo, pierwsze najczęściej z dwóch. I już pewnie lecą informacje z Niemiec i Francji, że lecą do nich żurawie.

Artykuł Odlecieć od zimy pochodzi z serwisu Dbaj o bociany - blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa.

Kowalik lubi pękate

iKris — Sun, 19 Nov 2023 20:13:34 +0000

Pokazywałem już sporo budek, ale budka kowalika to już kategoria z innej bajki. Otwór 33mm. Za to przestronność ogromna. Kilka lat temu obserwowałem parę kowalików, która zamurowywała za duży otwór, a co jakiś czas przylatywała samica gągoła i próbowała tę dziuplę zająć. Wygrały kowaliki. Ci murarze potrafią szybko i sprawnie zmniejszać otwory. Wykorzystują do tego glinę, odchody zwierząt i przy pomocy takiej zaprawy bujdą ściany. Otwór dobry dla kawki? Nie problem. Nieregularny otwór dziupli naturalnej? Bez kłopotu! Wielki otwór po dzięciole czarnym też do zmniejszenia. Wejście do ich domu to dopiero początek niezwykłości. Wewnątrz kowaliki układają mozolnie płatki kory sosnowej, kory innych drzew i trochę łyka. Tam samica składa jaja. Taki stosik kory wewnątrz, ma chronić jajeczka przed kuną. Gdy ta wkłada łapę do dziupli i dotyka gniazda, jaja wpadają głębiej i głębiej na dno. Kuna ich nie sięga, a kowalik po takim ataku wyciąga jaja z dna i znów wysiaduje. Ważną rzeczą w budce kowalika jest długi otwór wejściowy utrudniający kunie manipulację. Budka nadaje się do lasów, parków i osiedli ludzkich z nagromadzonymi dużymi drzewami. Można i tak. Kiedyś na kowalika mówiono bargiel – Bargiel Kowalik.

a tu murował http://dbajobociany.pl/?p=9597

W ramach projektu „Dzika Przyroda – Na wyciągnięcie ręki”, który realizowany jest z Partnerem Projektu ENERGA SA.

Artykuł Kowalik lubi pękate pochodzi z serwisu Dbaj o bociany - blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa.

Alternatywa dla oknówek

iKris — Sat, 18 Nov 2023 07:17:05 +0000

Wczoraj pisałem o sztucznej kolonii oknówek. Dziś pokazuję rozwiązanie, w którym to jaskółki same budują swoje gniazda. Jednocześnie miejsce budowy jest uzbrojone i chronione. Oczywiście pod naszym nadzorem. To jeden trzypokojowy moduł, ale jeśli ktoś ma miejsce to można powiesić ich więcej. Wysokie ściany, gdzieś pod gzymsem, pod balkonem, w dawnym otworze okiennym. Taki zestaw dobrze połączyć z przygotowaną w pobliżu błotną kałużą z dużą ilością dostępnego błota. Chyba, że jesteśmy jeszcze na wielkim placu budowy. Myślę, że to dobre rozwiązanie do budowanych teraz masowo szeregówek na podmiejskich polach kukurydzy. Może to być pierwsze dzikie życie, które pojawi się wszędzie tam, gdzie ekspansja człowieka masowo wchodzi w krajobraz. Warto.

Półkę dla oknówek dostarczyła firma Ussuri Ochrona Przyrody.

W ramach projektu „Dzika Przyroda – Na wyciągnięcie ręki”, który realizowany jest z Partnerem Projektu ENERGA SA.

Artykuł Alternatywa dla oknówek pochodzi z serwisu Dbaj o bociany - blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa.

Sztuczna kolonia oknówek

iKris — Fri, 17 Nov 2023 19:24:49 +0000

Opowiem historię ornitologiczno budowlaną. W zeszłym roku, gdy robiłem nadzór zoologiczny przy wycince drzewa, podszedł do mnie szef wspólnoty mieszkaniowej i wyżalił mi się, że jaskółki brudzą im blok, na który wzięto ogromny kredyt. Mieszkańcy do spłacenie mieli jeszcze 200tys. za nową elewację, ale zamontowane, sztuczne gniazda oknówek psuły koncepcję estetycznego bloku. Gniazda zdjęto i złożono w kanciapie. Cóż, nie miałem nadzoru nad remontem budynku, ale udało mi się uratować sztuczne gniazda. Po naprawieniu tego co zostało, po „liftingu” gniazda zamontowałem w naszym Centrum Przyrodniczym z nadzieją na oknówkową wiosnę. Więcej zobaczycie niebawem na filmiku z instalacji, ale dziś dzielę się gotowym rozwiązaniem. Może Was natchnie, może pozwoli na refleksje przy remontach domów wspólnotowych.

Ktoś zapyta dlaczego sztuczna kolonia? W ostatnich suchych latach nie ma zbyt wielu kałuż z błotem i jaskółki nie mają z czego budować gniazd. Do tego nowe chodniki i brak w ogóle miejsca na kałuże. Takie rozwiązanie to oczywiście proteza, ale jeśli pomoże to zawsze coś. Można też robić sztuczne kałuże z błotem…

Artykuł Sztuczna kolonia oknówek pochodzi z serwisu Dbaj o bociany - blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa.

Budki z recyklingu?

iKris — Thu, 16 Nov 2023 21:54:05 +0000

Można i tak. Jeśli w Wasze ręce trafią wypróchniałe konary, to warto przerobić je na budki dla ptaków. Z mojej gruszy złamanej przez wichurę powstało kilka budek. Daszki pochodzą z desek z odzysku, a poprzeczki do mocowania do drzewa są ze starych opakowań drewnianych. W zasadzie trzeba dodać kilka wkrętów i wywiercić otwory. I gotowe! W tym tygodniu zawieszę je w starym wiśniowym sadzie i poczekam na modraszki. Jest duża szansa, że będą zasiedlone. W grę wchodzi jeszcze mazurek. Otwory są za małe dla szpaków, których wokół jest sporo. Można i tak. Nie wszystko trzeba kupić, nie wszystko trzeba spalić w piecu. Warto się zastanowić i dać drugie życie przedmiotom niekoniecznie potrzebnych na pierwszy rzut oka.

Artykuł Budki z recyklingu? pochodzi z serwisu Dbaj o bociany - blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa.

Koszyk Uszatki

iKris — Mon, 13 Nov 2023 20:58:16 +0000

Wiem, wiem nie te święta idą, nie czas na kosze pisanek! Jednak jesień to dobry moment by zamontować kosz dla uszatki. Zacznijmy od wyboru miejsca. Dobre będą zadrzewiania śródpolne, takie wyspy pośród pól. Mogą być oczywiście szpalery drzew wzdłuż cieków, ale też skraje wsi i skraje lasów. Pamiętajmy, że uszatki gnieżdżą się w cudzych gniazdach, a same ich nie budują. Zajmują gniazda ptaków drapieżnych i krukowatych. Moje pierwsze lęgi uszatki, wtedy jeszcze sowy uszatej, znalazłem na dębie, w kielichu kilku konarów. Rok wcześniej gnieździł się tu myszołów.

Jeśli macie już pomysł, gdzie taki kosz można zamontować, to trzeba to zrobić bezpiecznie. Wejść z zabezpieczeniami powyżej 4 metrów i tak zamontować koszyk by udawał gniazdo wcześniej wykorzystywane przez inne ptaki. Koszyk można wyścielić suchymi roślinami, może sianem, ale dobre są zrębki, których tak szybko nie wywiewa wiatr. Potem trzeba już czekać i nie dokuczać przy koszu. Uszatki odzywają się dość cicho, ale charakterystycznie i wczesną wiosną warto ich nasłuchiwać w okolicy. To takie sowy żyjące dość blisko człowieka i tu akurat nasza pomoc może mieć sens. Pamiętajmy jednak, że to one wybierają i czasem trzeba poczekać dłużej.

Można też wykorzystać kosze do zbierania grzybów, po kwiatach itp. Ważne by nie był to plastik bo i tak za dużo go w środowisku.

Ten model kosza dostarczyła firma MKW Pracownia Przyrodnicza.

W ramach projektu „Dzika Przyroda – Na wyciągnięcie ręki”, który realizowany jest z Partnerem Projektu ENERGA SA.

Artykuł Koszyk Uszatki pochodzi z serwisu Dbaj o bociany - blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa.

Przed wylotem

iKris — Sun, 12 Nov 2023 18:03:51 +0000

We wnętrzu żywotników było już ciemno, ale lubiący mrok mieszkańcy jeszcze trzymali się na swoich grzędach. Na Płaskowyżu Głubczyckim są idealne warunki dla uszatek. Rozległe pola, trochę miedz, jakieś przydroża, choć drzew wydaje się mniej niż dwadzieścia lat temu. Przydrożne topole z Ameryki skończyły swój krótki żywot, a w ich miejsce nie zawsze nasadzono nową aleję. Rolnicze klimaty w tym nieco pofałdowanym krajobrazie karmią te sowy gryzoniami. Są takie miejsca, gdzie uszatki zlatują się na dzienny odpoczynek. Podobne miejsca są na Wysoczyźnie Średzkiej pod Wrocławiem. Zimą możemy je oglądać w większych skupiskach. Wczoraj widziałem cztery, ale na początku lat dwutysięcznych naliczyłem tam kiedyś dwadzieścia trzy. Zimą dolecą mam nadzieję i zlecą się do swoich żywotników i cisów. W pobliżu mają kolonię gawronów, których gniazda mogą im służyć do lęgów. Najważniejsze, by w okolicy pozostały stare aleje drzew i zadrzewienia śródpolne. Cieszę się, że kolejny raz (od 1997 roku) mogę je oglądać w każdym sezonie. Za chwilę rozlecą się na pola, a w zasadzie już lecą. Fotografowałem je w mroku nadchodzącej nocy.

Z bloga www.panodprzyrody.pl

W ramach projektu „Dzika Przyroda – Na wyciągnięcie ręki”, który realizowany jest z Partnerem Projektu ENERGA SA.

Artykuł Przed wylotem pochodzi z serwisu Dbaj o bociany - blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa.