Dbaj o bociany – blog przyrodniczy Krzysztofa Koniecznego o niesamowitym świecie wokół bocianiego gniazda. Patronat: Grupa Energa

czwartek

27

Wrzesień

2018

1

Grabina – ciemniej się już chyba nie da!

_Q2A0754

Są lasy i są lasy, ale jest też grabina. W tym lesie bez runa jest… ciemno. W okresie ulistnionym do dna lasu dociera niewiele światła, stąd niezależnie od pory dnia mamy wrażenie, że przebywamy cały czas w wieczorówce. Przemykające zwierzęta są tylko nienotowanymi cieniami. Słychać je częściej niż widać. Po dnie pełzają wielkie bezdomne ślimaki (głównie czarne) i czekają na pojawiające się tu czasem grzyby. Lubię się w tym lesie, w tej ciemnicy zatrzymać. Usiąść na zaprzyjaźnionym, upadłym pniu i porozglądać się za jakimś promieniem światła poszukującym czegoś interesującego na leśnej podłodze.  Najczęściej słychać tu tylko żerujące grubodzioby i szmer niewielkiego strumienia, który przetacza się w jeszcze ciemniejszym jarze przez ową grabinę. W lipcu na dnie lasu pojawiają się kruszczyki sine. I tyle. Reszta runa jakaś taka rachityczna, słaba i niechętna bujności życia.  Najciemniejszy las jaki znam. W konkursie na las straszny, byłby z pewnością w pierwszej piątce. Jeśli szukacie miejsca odosobnienia, to polecam ten czarny las. Można zabrać ze sobą czarny chleb i czarną kawę, ewentualnie czarny, czarny turystyczny stół. Zdaje się, że miłośnicy gotyckiej muzyki poczuliby się tu dość dobrze. A strzeliste graby straszyłyby swoimi sylwetkami niczym olbrzymy w świecie Guliwera. Grabina…, warto tam być zanim opadną liście. Polecam.

Obrazy

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


5 + pięć =

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

1 Comment

  1. ewa

Realizacja: Ideacto w oparciu o projekt stworzony przez Opcom sp. z o.o. S.K.A.