,,………….

a jeśli zmienisz się w drzewo

czy mogę liczyć na to że wzejdziesz

pod moim oknem

a jeśli – w szybę

czy będzie można końcem języka

podrażnić twoje dzwoniące jestem

a jeśli – w wiatr

czy będę trawą którą rozszumisz

a jeśli – w światło

czy będę nocą którą rozproszysz

a jeśli – dniem

czy dobrą chmurą osłonisz

moją zmęczoną głowę

jak ją weźmiesz lekko

we włosy

pieszczotą palców zwinnych

wszepczesz

trwam”

fragm. wiersza H. Poświatowskiej

Strzałka do nieba w postaci brzozy. Ciekawe spojrzenie.
Najważniejsze jest nie tylko wczoraj, dzisiaj lecz cały czas pamiętać, tęsknić i …trwać.
Patrzę w niebo Pana zdjęcia i …rozmyślam sobie.