http://dbajobociany.pl/?p=13714 Codziene życie bocianów białych oraz otaczającego ich środowiska w popularnonaukowym blogu prowadzonymy przez przyrodnika Krzysztofa Koniecznego pt. "Dbaj o bociany, czyli wokół bocianiego gniazda”. Przyrodnicza wiedza na temat boćków i świata, w którym żyją w postaci autorskiche tekstów, fotografii, filmów oraz dźwiękowych nagrań. Tue, 31 May 2022 18:16:30 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=4.1.5 http://dbajobociany.pl/?p=13714#comment-11877 Wed, 29 Aug 2018 05:56:45 +0000 http://dbajobociany.pl/?p=13714#comment-11877 Bardzo dziękuję. Dla Pana również dobrej pogody i niesamowitych chwil na łonie Natury.

]]> http://dbajobociany.pl/?p=13714#comment-11876 Tue, 28 Aug 2018 19:29:44 +0000 http://dbajobociany.pl/?p=13714#comment-11876 Tak czy inaczej trzeba uważać. Warto pamiętać też, że wejście w trzciny do rezerwatu, bez pozwolenia może mieć później niemiłe reperkusje. Mogę życzyć tylko dobrej pogody.

]]> http://dbajobociany.pl/?p=13714#comment-11873 Tue, 28 Aug 2018 10:42:53 +0000 http://dbajobociany.pl/?p=13714#comment-11873 Dzień dobry,
wiesiołkowe omamy wywołały wspomnienia, a w zasadzie uczyniła to noc, o której Pan pisze. Moja dorosłość niestety nie zabrała emocji z dzieciństwa i w dalszym ciągu ogarnia mnie strach przed nocnymi wyprawami, choć liczę już wiosen 40+ Pocieszające jest to, że bywa, iż zdobędę się na odwagę, podsycaną przeróżnymi pragnieniami, jak choćby obserwacja żurawi, ulatujących z noclegowiska :)… A było to tak: Mając w pamięci słowa Kolegi: “Weź dwa kije w ręce i lornetkę na szyję…”, wzięłam śpiwór, latarkę i cztery baterie R20, które miały uchronić mnie przed zawałem, w razie gdyby gdzieś w trzcinach padła mi latarka… Droga dłużyła się strasznie, ale Barycz ma zawsze w zanadrzu mgły, które rozwiały nudę… Zresztą nie tylko one przyczyniły się do tego… Bossskie poroże ze swoimi haremem w ilości sztuk 4 sprawiły, iż wyzwoliłam się w końcu z resztek Morfeusza… Stałam i patrzyłam, jak jedna po drugiej z gracją przebiegają drogę i skupiają się wokół swojego pana i władcy… A później to już tylko oszronione łąki i szalony futrzak, który nie mógł się zdecydować, w którą stronę uciekać… Po dotarciu na miejsce, oczom moim ukazała się wieża widokowa, której 3 tygodnie wcześniej jeszcze nie było, a dalej to już tylko masakra i rzeź… Ktoś wyciął trzciny robiąc sobie wjazd na “ptasią plażę”… Jak tylko postawiłam na niej stopę, żurawie w oddali zaczęły ujadać, ale po chwili wszystko ucichło… Leżąc tam i próbując zasnąć, czułam się kompletnie naga…Trzciny dawały rewelacyjną osłonę i poczucie bezpieczeństwa, a teraz?…Teraz to tylko gwiazdy, księżyc i zapach ptasich odchodów ;)… W dodatku w głowie ciągle słyszałam głos Hetfielda: “Say your prayers little one, don’t forget my son to include everyone…Sleep with one eye open, gripping your pillow tight…Exit light, enter night, grain of sand…” A moja wyobraźnia szalała nasłuchując kroków sandman’a ;)… No i zaczęłam najnormalniej w świecie bać się… Jak baba… I jak baba, drżąc z zimna, opuściłam swoje stanowisko, nie czekając świtu i nie widząc wzlatujących w przestworza żurawi… W drodze powrotnej, kolejny szalejący futrzak i kolejne cudne poroże… Tak jakby ktoś przewijał film… Od tamtego czasu minęło już kilka lat, a ja ciągle rozmyślam nad żurawiami na noclegowisku, nie daje mi to spokoju I coś czuję, że w tym roku podejmę kolejną próbę Noc ma wielką moc!
Z serdecznymi pozdrowieniami,
joaNNa

]]> http://dbajobociany.pl/?p=13714#comment-11860 Thu, 23 Aug 2018 20:49:07 +0000 http://dbajobociany.pl/?p=13714#comment-11860 A ja nadal mam cykora w nocy, a tak serio to mistrzostwo świata dzisiaj Opis bomba. Poczułam zapach. Cudo, wygląda na pierwszy rzut oka jak podwodny świat kiedyś przez Pana sfotografowany.

]]>